Niedzielny wykład prof

Niedzielny wykład prof. Anila Kumara

„Sri Devi Navarathri” (cześć 1)

30 sierpnia 2009

OM...OM...OM...

Sai Ram

Z czcią u Lotosowych Stóp Bhagawana,

Drodzy Bracia i Siostry,

SRI DEVI NAVARATHRI

Pozwólcie, że podziękuję za to, iż jesteście tu dzisiaj. Dzisiaj jest 30-go sierpnia. Przekonany jestem, że jutro mamy święto Onam, a wraz z tym świętem kończy się miesiąc. Począwszy od 19 września zaczyna się święto Navarathri czyli Dasara. Na 28-go przypada Vijayadasami – ostatni dzień święta, jak również owocne zakończenie (poornahuthi) Vedy Purusha Sapthaha Jnana Yagna.

Nie będziemy mogli spotkać się w tym pracowitym okresie yagny, która ma miejsce w Audytorium Poornachandra każdego roku w trakcie święta Dasara. Zajrzałem do kalendarza i ustaliłem, że włącznie z dzisiejszym dniem mamy cztery niedziele – 6-go, 13-go i 20-go września, poprzedzające święto Dasara. Będziemy mogli się spotkać dopiero po święcie Dasara, ponieważ w trakcie yagny nie będzie to możliwe. Dzięki modlitwom do Bhagawana mam nadzieję, że będzie można spotkać się z wami wszystkimi bez przeszkód w kolejne niedziele.

Chcę mówić na temat święta Navarathri lub obchodów Navarathri, które trwają dziewięć dni, co inaczej nazywamy świętem Dasara. Choć wydaje się to dosyć długo, jednak mamy tylko trzy niedziele. Mamy wiele do przestudiowania i rozważania, rozmyślania oraz myślenia, by wznieść się duchowo. Same obchody święta to jedynie rytuał. Prowadzi to nas donikąd, drodzy przyjaciele, staje się to bowiem mechaniczne, jest rutyną i nie ma znaczenia. Jeżeli nie poznamy uwarunkowań, znaczenia wewnętrznego oraz głębi znaczeniowej, nie możemy się radować. Nie możemy tego wdrożyć. Zatem, aby praktykować, musimy mieć całkowite zrozumienie wewnętrznego znaczenia tego święta, jego obchodów oraz doniosłości.

Z powyższym celem chcę prowadzić wykłady o Navarathri w kolejne niedziele.

Temat jest tak rozległy, cóż, a ja nie mam przerostu ambicji, by wyczerpać wszystkie wątki przez cztery niedziele. Ale mimo to, łyżka mleka smakuje tak samo jak pełna bańka. Łyżka cukru będzie miała identyczny smak, jak worek jutowy nim napełniony. Tak więc łyżka cukru informacji, jakie pragnę przekazać, z intencją, że zostaniecie zachęceni, aby dowiedzieć się więcej samodzielnie, aby posiąść dodatkową wiedzę. Prawdę mówiąc, postawiono pytanie, czym człowiek się różni od pozostałych stworzeń? Rośliny żyją, zwierzęta żyją. Jak i kiedy człowiek jest szczególny?

DLACZEGO CZŁOWIEK JEST SZCZEGÓLNY?

Człowiek jest szczególny z dwóch powodów. Po pierwsze - posiada on umysł, aby czuć, reagować, mieć uczucia, mieć w sobie sekwencję zdarzeń z minionego wcielenia w formie vasana (tęsknoty lub pragnień). Umysł nie jest więc zwykłą rzeczą . Posiada zapis minionego wcielenia. Posiada zapis wspomnień z obecnego wcielenia. Potrafi myśleć, planować i czuć , może być emocjonalny, może też być agresywny. Rośliny i zwierzęta nie posiadają umysłu.

Drugim aspektem, który stawia człowieka ponad innymi stworzeniami, jest jego zdolność do doskonalenia siebie. Roślina nie może się usprawnić. Musi egzystować jako roślina. Zwierzę też nie potrafi doskonalić się. Musi żyć jako zwierzę. Ale człowiek może doskonalić siebie. Dlaczego nie? Doskonalimy się w zakresie edukacji. Doskonalimy się zawodowo. Rozwijamy się fizycznie. Możemy się zważyć ma wadze, by ustalić, jak rozwinęliśmy się fizycznie.

Doskonalimy się więc na swój sposób – fizycznie, intelektualnie, politycznie, zawodowo, technicznie, społecznie i ekonomicznie. Doskonalimy się w różny sposób. Jednak wcale to nie oznacza poprawy. Prawdziwym doskonaleniem z duchowego punktu widzenia jest widzieć Boga w nas, widzieć Boga w sobie. Doświadczenie Boga w sobie jest prawdziwym sygnałem udoskonalenia lub postępu. I na tym się nie kończy. A kiedy już doświadczę Boga w sobie, widzę tego samego Boga w każdym. Widzę Boga w każdym. Ten sam Bóg istnieje wszędzie i także we mnie. Taki jest ostateczny wzrost, doskonalenie, cel, meta wszelkich wysiłków i sadhany.

Tak więc, moi przyjaciele, mając na uwadze powyższe cele, pomyślałem, iż będzie dobrze przeanalizować święto Dasara oraz wszelkie z nim związane kwestie, wszelkie problemy, które kryją się za obchodami i świętowaniem.

Ku memu zdumieniu dowiedziałem się wielu, bardzo wielu nowych rzeczy. Możecie wierzyć lub nie, bardzo jestem kształtowany przez nasze satsangi, ponieważ czytam, przygotowuję się oraz dzielę się tym, czego dowiaduję się z literatury Sai. Ten rodzaj dzielenie się sprawia, że jestem dokładny w temacie i równocześnie ten rodzaj dzielenia się pomaga mi cieszyć się razem z wami. Cieszę się podwójnie. Dlaczego? Przygotowując się, cieszę się bardzo. (Mogę wyglądać na szalonego, gdybyście mieli okazję popatrzeć na mnie. Czytam książkę i piszę, czasem śmieję się, śmieję się w duchu, piszę, niekiedy rozmawiam, zamykam oczy. Dzieją się zabawne rzeczy, ponieważ kiedy czytam i piszę, zaczynam doświadczać czegoś w rodzaju podniecenia, dreszczyku.) Radości z powodu dzielenia się z wami nie można wyrazić. Jest ponad słowami.

Cóż, moi przyjaciele, istnieje mnóstwo informacji związanych z Navarathri, czyli świętem Dasara. Święto pełne jest duchowej głębi, duchowej mocy, duchowych praktyk oraz szerokiej wiedzy i informacji. Spróbujmy zatem mieć próbkę lub smak tego, czegoś w rodzaju spojrzenia z lotu ptaka, jeśli nie dogłębnego.

Całą wiedzę duchową przekazywano z pokolenia na pokolenie, czynili to mędrcy i święci tego kraju. Owe święte teksty nie są informacją w druku, nie mają one formy książek. Duchowa wiedza przekazywana jest z pokolenia na pokolenie poprzez przypomnienia i pamięć. Istnieje coś unikatowego. Wiedza ta nie została utworzona przez nikogo. Są to dźwięki, słyszane przez mędrców oraz świętych, pogrążonych w głębokiej medytacji. Mędrzec Vyasa jest wybitną osobowością w kulturze Bharatu. Wszyscy obywatele Bharatu, wszyscy aspiranci duchowi, wszyscy jasnowidze, wszyscy ci, którzy wypytują o Boga (niezależnie od religii, do jakiej przynależą oraz kraju, w którym mieszkają) będą zainteresowani, aby poznać utwory Vyasy.

Vyasa jest Boskim twórcą. Nie ogranicza on siebie do żadnej szczególnej religii.

Vyasa Vyaso Narayano Harihi

Vyasa jest Boski

Jego dzieło jest tak ogromne – utworzył Upanishady. Uważa się, że istnieje ogółem tysiąc sto lub więcej Upanishad. Tysiąc sto lub więcej! Obecnie jednak dostępnych jest jedynie sto osiem. Z owych stu i ośmiu, dziesięć jest bardzo znaczących. Nazywają się one Dasopanishady (dziesięć Upanishad). Wszystkie zostały napisane przez Vyasę. Wszystkich osiemnaście Puran (eposów) zostało utworzonych przez niego i to także Vyasa sklasyfikował Wedy oraz podzielił je na kategorie, uwzględniając temat mądrości oraz zakres mądrości; są to cztery części: Sama Veda, Rig Veda, Yajur Veda i Atharvana Veda.

Całe społeczeństwo powinno być wdzięczne owemu Boskiemu twórcy, Vyasie, ponieważ bez niego oraz jego utworów, bylibyśmy ubogimi, duchowymi żebrakami. Jesteśmy duchowo bogaci, dzięki tej duchowej wiedzy, którą podarował ludzkości Mędrzec Vyasa.

Nie będziemy medytować na temat Upanishad, ani też mówić o osiemnastu Puranach (eposach), skupię się jednak na dwóch ważnych tekstach, odpowiadających Navarathri czyli obchodom święta Dashara.

DWA WAŻNE TEKSTY NA NAVARATHRI

Dwie książki, dwa teksty są odpowiednie na tę okazję. Jedna to „Srimad Bhagavatham”, a druga – „Sri Devi Bhagavatham”. Obie napisał Vyasa. Jeżeli spojrzycie na tytuły, „Sri” jest w każdym z nich. Bhagavatham jest także w obu tytułach. Jedyna różnica jest taka: w „Srimad Bhagavatham” „mad” jest dodatkowe, a w „Sri Devi Bhagavatham” 'Devi' jest dodatkowe. Ale Sri i Bhagavatham są w obu tytułach, co sugeruje, że obie książki mają coś wspólnego, ale także różnią się.

Gdyby nie było różnicy, dlaczego napisał dwie książki? A skoro napisał dwie książki, musi istnieć jakaś różnica. Z drugiej strony musi być coś wspólnego, ponieważ Sri oraz Bhagavatham występują w tytułach obu ksiązek.

JAKIE JEST ZNACZENIE „SRI”?

Pierwszym wspólnym wyrazem w „Srimad Bhagavatham” i „Sri Devi Bhagavatham” jest 'Sri”. I wszyscy z nas wiedzą, że to, co zawsze się zmienia to Natura lub srishthi, tworzenie. Srishthi, która jest Naturą lub tworzeniem, zmienia się stale; uniwersum, świat zmienia się, prawda? Temperatura jest teraz inna niż w ubiegłym miesiącu. Temperatura po południu będzie inna niż teraz. Dzień deszczowy różni się od dnia słonecznego. Chłodny dzień (kiedy czujemy, że nam zimno) różni się od dnia w lecie (kiedy czujemy, że jest bardzo, bardzo gorąco).

Pory roku zmieniają się, czas się zmienia, przedmioty zmieniają się i my zmieniamy się. Jacy byliśmy przed dwudziestoma laty? Mimo makijażu nie możemy być tacy sami, jak dwadzieścia lat temu. Nie pomoże nam chirurgia plastyczna. Nie, niemożliwe. Żaden rodzaj modnego ubioru, ani najnowszy styl nie uczyni ze mnie ponownie nastolatka. Niemożliwe!

Zmieniamy się zatem jako istoty ludzkie; rośliny zmieniają się, zwierzęta zmieniają się, skały i kamienie też się zmieniają. Wszystko, co widzisz na tym świecie (uniwersum, natura lub kosmos – te trzy pojęcia są synonimami), zmienia się, zawsze się zmienia.

Natura ma również inną cechę: kiedy rodzi się, potem rośnie, a następnie znika. Z nasionka wyrasta młode drzewko, z niego wyrasta duże drzewo, które pewnego dnia będzie musiało zniknąć, a jest to tylko kwestia czasu. Zwierzę rodzi się, rośnie i musi odejść. Człowiek rodzi się, rośnie i ostatecznie musi zostać postawiona kropka u kresu jego życiowej podróży. Zatem wszyscy ci, którzy zostali stworzeni, wszyscy, którzy rodzą się, wszyscy ci, którzy istnieją, znikną któregoś dnia i przestaną istnieć. Musimy umrzeć. Stale zmieniająca się, znikająca i ginąca Natura jest prakrithi. Takie jest znaczenie „Sri” - zawsze zmieniająca się. Myślę, że mówię jasno.

CO TO JEST BHAGAVATHAM?

Następnie kolejnym wspólnym wyrazem jest „Bhagavatham”. Pierwszym wspólnym wyrazem jest „Sri”. Drugim wspólnym wyrazem jest „Bhagavathan”. „Bhagavatham” oznacza to, co pochodzi od Bhagavana, tego co odnosi się do Boga, „jednego z Bogiem”, „jednego z Boskością , która jest wszechprzenikająca, ekspansywna”. „Bhagavatham” znaczy „jeden z Bogiem”. Takie jest znaczenie „Bhagavatham”.

CO TO JEST SHRIMAD BHAGAVATHAM?

A teraz dowiedzmy się, jakie jest pełne znaczenie Shrimad Bhagavatham. Wiemy już, że „Sri” oznacza to, co ulega zniszczeniu, to co zmienia się, tak, jak w tym, co stworzone. Bhagavatham oznacza „to, co jest niezmienne i stałe”, Stwórcę, Boga. Tak więc Sri to, co stworzone, a Bhagavatham to Stwórca.

Visvam Epudu Veluguchundu Vibhuni Yandu.

Całe Universum lśni Bogiem i Bóg jest w Naturze

Natura zatem jest funkcjonalna i tak atrakcyjna.

Viswa Vibhuna Mythri Saswathambu,

Viswa Vibula Mythri Saswathambu.

Związek, między stworzeniem a Stwórca jest wieczny i stały.

Zatem „Bhagavatham” znaczy „jeden z Bogiem'. Jakie jest więc znaczenie „Srimad Bhagavatham”? Oznacza to „świadomość w całym stworzeniu”.

Weźmy tę salę jako przykład: sala jest stworzeniem, a światło w niej jest Stwórcą. Bez światła w tej sali (Stwórca), sala (stworzenie) nie mogłoby być zobaczone. Inny przykład: przewód elektryczny bez prądu byłby bezużyteczny. Prąd jest Stwórcą, podczas gdy wykorzystanie elektryczności jest stworzeniem.

Bhagavatham mówi o Stwórcy, mówi o zasadach elektryczności. Ponieważ elektryczność nie ma nic wspólnego z zastosowaniem prądu, ponieważ poznawanie wiedzy o elektryczności różni się od wiedzy o żarówkach, wentylatorach, mikrofonach, radioodbiornikach, telewizji, lodówkach itp. Wszystko to elektronika. Poznawanie elektroniki różni się od poznawania elektryczności. Tak więc poznawanie elektryczności można porównać do poznawania Stwórcy, Boga – Najwyższej Świadomości , którą jest „Shrimad Bhagavatham”. Świadomość ta, to promieniowanie Boskości, która obecna jest wszędzie, jest tematem książki „Srimad Bhagavatham”. Mówiąc prościej, dla mieszkańców Indii, a dla Hindusów w szczególności, jest ona pełna opowieści o Vishnu. Vishnu jest imieniem Boga.

Wczoraj Baba powiedział: „Bóg nie ma imion.: Zaledwie wczoraj Baba

powiedział: „Bóg nie ma imion”. Dlaczego wobec tego mówię „Vishnu?”

Moi przyjaciele, imię ma znaczenie. Nie jest ono jak Jill albo Bill. Ma ono znaczenie. Vishnu oznacza „Tego, który jest wszechprzenikajacy, który jest wszędzie. Ten, który jest wszędzie – jest znaczeniem imienia Vishnu. Zatem opowieści o Vishnu są opowieściami o Bogu, który jest wszędzie. Taka jest istota Srimad Bhagavatham. Jeżeli chcecie poznać moc Boskości, jeżeli chcecie poznać chwałę Boskości oraz majestat Boskości, powinniście przeczytać „Srimad Bhagavatham”.

CO TO JEST SRI DEVI BHAGAVATHAM?

Przechodzimy teraz do drugiej książki „Sri Devi Bhagavatham”. „Sri Devi Bhagavatham” jest tak samo ważna jak „Srimad Bhagavatham”. Prosty przykład: elektryczność jest wszędzie, dobrze. Czy macie światło? Nie, potrzebujecie żarówki. Elektryczność jest wszędzie, dobrze. Czy słyszycie mnie? Nie, potrzebujecie głośnika albo systemu dźwiękowego. Elektryczność jest wszędzie. Czy możecie przechowywać lub magazynować żywność? Nie, potrzebujecie lodówki. Potrzeba więc odpowiedniego wykorzystania elektryczności, aby mogła ona funkcjonować. Zatem „Sri Devi Bhagavatham” mówi o stworzeniu czyli

Bhagavathi.

Dokładnie mówiąc, Bóg jest ponad rodzajami. Powtarzam: Bóg jest ponad rodzajami. Jedynie, aby nam było łatwo zrozumieć, mówi się, że Stwórcą jest Bhagawan czyli rodzaj męski, podczas gdy stworzenie – Bhagavathi jest rodzaju żeńskiego. (Oczywiście imię Bhagavathi jest imieniem męskim – Sędzia Sądu Najwyższego Bhagavathi.)

W tym wypadku Bhagavathi oznacza stworzenie, Boginię, najwyższą energię. Pierwotna siła jest tym, czym jest Bhagavathi. A jakie jest znaczenie Devi? Devi oznacza światło, blask, promieniowanie. Zatem Sri Devi Bhagavatham znaczy „światło rozprzestrzeniające się nad stworzeniem., co oznacza, że całe stworzenie jest odbiciem Stwórcy.

CO SRI DEVI BHAGAVATHAM PRZEKAZUJE?

Całe stworzenie jest manifestacją Stwórcy. Widzimy Stwórcę poprzez stworzenie. Dlatego Bóg jest wszędzie. Każdy jest Bogiem, cały świat jest Boski, woda jest Boska, deszcz jest Boski, Słońce jest Boskie – wszystko jest Boskie, wszystko! Ten rodzaj pojmowania, ten rodzaj patrzenia, ten poziom świadomości został zawarty w książce „Sri Devi Bhagavatham”. Tak więc Bóg oraz Jego Chwała jako Stwórcy opisane zostały w szczegółach w „Sri Devi Bhagavatham”. Chwała Boga, odbicie Boga, doświadczenie Boga w całej chwale, w całym pięknie, w całej swojej chwale zostało wyjaśnione w „Sri Devi Bhagavatham” - Stwórca – stworzenie.

Proszę mi wybaczyć, jeżeli stale się powtarzam albo jestem zbyt wolny, ale chcę mieć pewność, że jestem w stanie dotrzeć do was. Nie ma znaczenia, że muszę powtarzać, abyście mnie zrozumieli. Ale gdybym nie dotarł do was (pozostawmy to, jakie macie odczucia wobec mnie), uważałbym to za porażkę jako nauczyciel. Chciałbym zatem mieć pewność, że rozumiecie mnie, dlatego powtarzam niektóre stwierdzenia i jestem w zawiązku z tym trochę powolny.

„Srimad Bhagavatham” mówi o Stwórcy w Jego stworzeniu. „Sri Devi Bhagavatham” mówi o stworzeniu jako o manifestacji Boga. O tym wszystkim już mówiłem. Powiedziałem także, iż „Sri Devi” odnosi się do Parashakthi, pierwotnej energii.

CO ZNACZY BHAGA?

Musieliście słyszeć o wyrazie „bhaga”, istniejącym w Bhagavatham. Bhaga znaczy nirvishaya czyli brak pragnień. Mówił o tym Baba. Bóg nie ma formy, ani imienia. Rama, Krishna, Jezus, Allah...wszystko to wyobrażenia. Wszystko to oparte jest na opisach, na podstawie których Ravi Varma namalował obrazy, a w innych cywilizacjach utworzono podobizny bogów, którym oddaje się cześć, a wszystko to jest przejawem ignorancji. I o tym mówimy, mam rację?

Zatem Boskość jest nirvishaya czyli bez pragnień, bez formy i imienia. Ale ta bezimienna i nie mająca formy Boskość manifestuje się w postaci stworzenia, we wszystkim, co widzimy. Góry, pola, doliny, tęcza, kwiaty, tańczący paw, skaczący jeleń, majestatyczny słoń, dziki lew, piękne ptaki, cudowne kwiaty, kwiaty w dolinie, płynąca woda, wzburzone fale w oceanie , zachody i wschody – co jeszcze może być piękniejszego niż to? Całe to piękno (Sundaram) jest niczym innym, jak Bogiem, i to piękno, które pełne jest światła, można widzieć wszędzie w stworzeniu.

Obraz różni się od autentycznego widoku zachodu Słońca. Możecie mieć wentylator i cieszyć się powiewem, jednak różni się to od chłodnego wietrzyku wieczorem, naturalnego, chłodnego wietrzyku. Powiew naturalnego wiatru inny jest niż ten, który daje wentylator na suficie albo wentylator stojący. Wszystko zatem, co jest naturalne, oryginalne, jest niczym innym, jak Boskością.

Wszystkie te aspekty omówione zostały w „Sri Devi Bhagavatham”. Jeśli zatem Baba mówi, że Bóg jest bez pragnień, to co przez to rozumie? Albo to, że Bóg jest bez imienia, co to oznacza? Bóg jest bezforemny – co to wyraża?.

Prosta rzecz, moi przyjaciele. Jeżeli wszystkie formy są Jego, czy możemy zatem wyszczególnić którąś z nich? Nie! Wszystkie formy są Jego. Jak możesz mówić, że ta forma jest Jego? Nie, wszystkie formy są Jego. Jeżeli wszystkie imiona są Jego, jak możemy podać jakieś specyficzne Jego imię?

Brahmadamu Antayu Bojjalo Vndaga,

Baksha Bhojambu Naku Petta Thaguna?

(Co to są Boski utwór!)

Jeżeli całe Uniwersum to Mój brzuch,

Chcesz podać Mi śniadanie, lunch albo kolację.

Cały świat jest we Mnie.

Dlaczego podają Mi jedzenie? Dlaczego

śniadanie, lunch i kolację?

Sarvajeevula Yandu Sancharinchedi Naaku,

Sariaina Perida Sadya Magune,

Sariaina Perida Sadya Magune.

Jeżeli wszystkie imiona są Moje, to jakie imię możesz

Mi dać, które imię wymienisz?

Które imię możesz przydzielić szczególnie?

Czy możesz Mnie nazwać? Możesz ochrzcić Mnie?

Niemożliwe! Ponieważ wszystkie imiona są Moje.

Skoro jestem we wszystkich rzekach, wszystkich

oceanach i wszędzie,

Dlaczego przynosisz Mi wiadro wody, abym się wykąpał?

Czy potrzebuję wiadra wody, aby się wykąpać?

Jeżeli jestem w oceanach, rzekach, jeziorach i

jściach rzek, we wszystkiej wodzie jestem,

Dlaczego specjalna kąpiel, kąpiel w wannie albo prysznic?

Co to ma znaczyć?

Koti Suryula Keerthi Neti Kaligina Naaku,

Pramidha Deepambu Yevaru Pattagalaru.

Skoro jestem pełen wspaniałości, skoro jestem światłem wielkości tysiąca słońc,

Skoro Moje światło to więcej niż tysiąc słońc,

Lubisz stawiać świece przede Mną, zwykłą lampkę przede Mną?

Czym jest lampa wobec światła słonecznego?

Co jest zabawnego w posiadaniu zwyklej świecy, gdy jest

Słońce?

Nic!

Ajaharajulukaina Andanatti Naarupu Kanugoni Evari Tharamu

Nawet bogowie nie potrafią zrozumieć Mnie.

Wszyscy bogowie nie potrafią.

Kto potrafi ocenić Boskość?

Kto całkowicie potrafi zrozumieć Boga?

Wczoraj Baba powiedział, że nikt jeszcze nie spotkał Boga. Nikt nie spotkał Boga dotąd. Ktoś mówi: On jest dokładnie taki, jak Shiva. A czy widziałeś Shivę? Albo, taki sam jak Krishna. Kiedy spotkałeś Jego? Zatem nikt nie widział Jego. To jedynie nasza wyobraźnia.

„Kto potrafi oszacować? Kto potrafi opowiedzieć? Kto potrafi wychwalać Mnie? Kto może zrozumieć Mnie?” Tak mówi Bhagawan.

CZY BÓG POSIADA ODRĘBNĄ TOŻSAMOŚĆ?

Tak więc bhaga odnosi się do braku pragnień, braku formy jak również imienia, wszystko to zawiera się w tym pojęciu. Tak więc ten, który nie posiada imienia, przybiera je, kiedy jest w formie fizycznej. Elektryczność, która jest bez imienia i formy, nazywa się wentylatorem, kiedy przedmiot ten zostaje podłączony do gniazdka i daje nam powiew. A teraz, co to jest elektryczność? Wentylator. Widać tylko wentylator. Teraz mówię przez mikrofon. I czym jest teraz elektryczność? Mikrofonem – ponieważ jesteście w stanie słyszeć mnie.

Przyjmuje zatem elektryczność formę tego, w czym się znajduje. Otrzymuje nazwę tego, z czym jest związana. Przyjmuje nazwę tego, poprzez co funkcjonuje. A jeżeli pozostawiona jest sama sobie, nie ma cech. Jest bez cech, bez atrybutów (nirguna), bez formy (nirakaara). Bóg jest nirakara, nithya niranja, sanathana, nikethana, nithya, buddha, shudda, muktha, swarupa. Swami mówi o tych wyrazach w Swoich Boskich dyskursach....słowa po prostu czekają, aby wydostać się z Jego ust. Wszystkie czekają. „Och Boże, wyślij nas do odbiorców!”

Nithya, Buddha. Shuddha, Muktha, Swarupa, Sanathana, Nikethana...

Czasami dokonując przekładów, nie jestem gotowy i podnoszę ręce do góry bezradny! Cóż to za rozważna oracja! Cóż za miły potok., jak wodospad Niagara! Jeśli jednak chodzi o nas, nie mamy innego wyboru, jak przesiąknąć tym. Będąc u Jego boku, mając obowiązek tłumaczyć, nie mam innego wyboru, jak modlić się do Niego o to, by pomógł, aby Jego przesłanie zostało wiernie przekazane ogromnej liczbie wielbicieli, zgromadzonych w Sai Kulwant Hall. W jakiś sposób

On błogosławi zarówno zebranych, jak i mnie. Wszyscy czerpią radość z Boskiego Dyskursu.

Tak więc, moi przyjaciele, jeżeli Baba powiada, że nie ma imienia, ma On na myśli to, że kiedy jest w fizycznej formie, posiada imię. Kiedy jest w fizycznej postaci, posiada On i imię, i formę. Jednak ponad tą fizycznością i poziomem fizycznym, jest On bez imienia i formy. Zatem Absolut, bezimienny i bezforemna Kompletna Boskość została wyjaśniona w „Srimad Bhagavatham”. Bóg, Stwórca, odzwierciedlony w Naturze, postrzegany jest jako stworzenie. Jest to zawartość oraz istota „Sri Devi Bhagavatham”.

Chciałem przedstawić owe dwa teksty dzisiejszego ranka, które są ważne dla naszej wiedzy, ponieważ zbliżają się obchody Dasary czyli święta Navarathri. Ten rodzaj wiedzy jest absolutnie niezbędny.

Moi przyjaciele, są dwa podejścia. (Jestem świadom upływu czasu, nie przejmujcie się, jestem tego świadom.) Istnieją dwa podejścia. Jedno z nich to; „Jestem Bogiem!' Znaczy ono: „Ja” (tutaj) jestem Bogiem (tam). „Jestem Bogiem!” Zgoda? I to jest jedno podejście.

Jest jeszcze inne podejście.

Sarvam Kalvidam Brahma

Istnieje tylko Jedna rzecz, wszystko to jest Boskością

Istnieje tylko Boskość i nic poza tym.

W jednym wypadku powiadamy: „Ja jestem Bogiem, Ja jestem Bogiem!”. A w drugim mówimy: „Tylko Bóg – to wszystko, co istnieje; to wszystko, co widzę. Tylko Bóg jest nade mną.”

Możecie zapytać – skoro istnieje tylko Bóg, co ze mną? Ty też jesteś Bogiem. Och, och...! Ty także otrzymałeś status. My także otrzymaliśmy awans, pod warunkiem, że zapracujemy na niego, pod warunkiem, że będziemy wykonywać sadhanę, by mieć świadomość, po której nastąpi doświadczenie. Tak więc „Sarvam Kalvidam Brahma” często cytowane jest przez Bhagawana. Jest to „Ekam Eva-Advaithiyam Brahma.”

Wczoraj On również mówił o tym.

Eka Eva Advaithiyam Brahma.

Bóg jest Jeden, a nie dwóch.

O tym właśnie mówił On wczoraj. Jednak większość z nas interesuje się słuchaniem Jego bądź też słuchaniem samych dźwięków, pogrążając się zdrowo w głębokim śnie! W audytorium słuchamy dźwięków albo postępujemy zdrowo – chrapiąc i śpiąc. Czy nie uważacie, że trzeba zebrać cenne kamienie szlachetne i perły z Jego Dyskursu i rozmyślać nad nimi, dyskutować i zastanawiać się nad szczegółami? Po co to wszystko, moi przyjaciele?!

Zostało wyraźnie stwierdzone: „Nie służba (seva), nie działanie (karma), nie oddawanie czci (puja), nie yagna czyli yaga, nie rytuał – żadne z tych nie jest ważniejsze niż jnana. Jnana znaczy „świadomość”. Świadomość czyli duchowa wiedza jest najważniejsza ze wszystkiego, ponieważ ostatecznym celem jest utożsamienie się z Boskością, zjednoczenie z Bogiem, jedność z Bogiem. Możliwe to jest jedynie poprzez ścieżkę duchowej mądrości (jnana magra), tylko poprzez jnanę, ścieżkę mądrości – w żaden inny sposób- powiadają Sufi w naszych świętych tekstach.

Zatem moi przyjaciele, zacznijmy od tego: „Aham Brahmasmi” - „Ja jestem Bogiem.” Taki jest temat „Srimad Bhagavatham.”

„Aham Brahmasmi” jest tematem całej „Srimad Bhagavatham.” „Sarvam Kalvidam Brahma”, co oznacza, że wszystko jest Boskim splendorem, promiennością, świetlistością, wspaniałością – taki jest temat książki „Sri Devi Bhagavatham”.

Posiadając zatem tego rodzaju świadomość, możemy widzieć Boga w Naturze poprzez medytację (dhyana marga).

Tak więc, moi przyjaciele, „Srimad Bhagavatham” podaje ścieżkę medytacji (dhyana marga), podczas gdy „Sri devi Bhagavatham” nakazuje ścieżkę mądrości (jnana marga) każdemu z nas. Ale każda z tych ścieżek zaprowadzi nas do wyzwolenia (moksha lub kaivalya). Możesz złapać samolot British Airways, Air France lub Indian Airlines, może to być samolot dowolnych linii. Każdy samolot zawiezie cię do Frankfurtu, Londynu lub Nowego Jorku bez problemów. Linie lotnicze mogą być różne, ale pewne jest, że zawiozą cię do miejsca przeznaczenia. Podobnie, ścieżkę medytacji (dhyana marga) zaleca „Srimad Bhagavatham” a ścieżkę mądrości (jnana marga) podaje „Sri Devi Bhagavatham” - cokolwiek to będzie – zaprowadzi nas to do przeznaczenia, wyzwolenia (kaivlya lub moksha), do uwolnienia się od więzów życia, uwolnienia się od cyklu narodzin i śmierci. Cóż za cudowna rzecz! Jak cudnie jest poznać te szczegóły, istniejące w naszych świętych tekstach.

A teraz – obchody Dasara mają więcej wspólnego ze „Sri Devi Bhagavatham”. Bóg czczony jest w żeńskiej formie jako Bogini, energia, najwyższa moc. Ludzie mówią, że kobiety są ogromnie, wielce potężne. Jednak kontrolują swoją moc. Gdyby wykazały się całą swoją mocą, nie byłoby nas ( wiemy i doświadczamy tego czasami!).

Problem polega na tym, że „Sri Devi Bhagavatham”, najwyższa moc, najwyższa energia zajmuje szczególne miejsce w obchodach święta Dasara. Podam przykład na to. Mam to pióro. Kto jest ważniejszy, pióro czy ja? Właściciel jest ważniejszy. Dlaczego jestem ważniejszy? Ze względu na pióro, ponieważ je mam. Bez niego byłbym taki sam, jak wy. Podobnie, jeżeli miałbyś mnóstwo pieniędzy i byłbyś bogaty, byłbyś ważniejszy ode mnie ze względu na swoje bogactwo. Gdybyś miał tytuł doktora, byłbyś ważniejszy ode mnie, ponieważ posiadasz

dodatkową wiedzę.

Stałeś się zatem bogaty dzięki bogactwu. Stałeś się uczonym, dzięki stypendium. W ten sam sposób, Stwórca stał się wspaniały, dzięki Swemu stworzeniu. Gdyby nie było stworzenia, cóż począłby Stwórca? Nikt nie myślałby o Nim. Tak więc wielkość Stwórcy odzwierciedla się w stworzeniu. Stworzenie ma rodzaj żeński – Maha Shakthi , najwyższa moc, którą opisano w niezliczonej postaci, nazwano różnymi imionami, poprzez różne opowieści i opowiadania pod tytułem „Sri Devi Bhagavatham.”

„Sri Devi Bhagavatham” mówi: „Bogini, Najwyższa Moc, odpowiedzialna jest za skuteczne funkcjonowanie Stwórcy (Brahma), Tego, który podtrzymuje (Vishnu) oraz tego, który unicestwia (Shiva)”. Stwórcą jest Brahma, Podtrzymującym (Vishnu), Unicestwiającym (Shiva). Brahma jest w stanie tworzyć dzięki temu, że Sri Devi dała Jemu moc. Vishnu jest w stanie podtrzymywać, ponieważ jest za Nim moc Sri Devi. Shiva jest w stanie niszczyć, unicestwiać i wycofywać dzięki mocy Sri Devi danej Jemu. Zatem Sri Devi nazywana jest „Shakthi -traya-swarupa.” Shakthi oznacza najwyższą moc., a „traya” oznacza trzy formy, zaś „svarupa” oznacza „ucieleśnienie”.

Najwyższa moc spełnia trzy funkcje: tworzenie, podtrzymywanie i unicestwianie. Kto jest odpowiedzialny za te trzy obowiązki? Brahma, Vishnu i Majeshwara ! Są więc oni podwładnymi Sri Devi. Sri Devi to nie jest zwykłe bóstwo, nie różni się od Najwyższej Mocy.

W trakcie kolejnych niedziel pomówimy więcej o „Sri Devi Bhagavatham” oraz o wewnętrznym znaczeniu i chwale tej ścieżki duchowej. Będziemy dyskutować o praktyce duchowej (sadhana), jakiej się od nas oczekuje, o tajemnicach Bhagavatham, o wewnętrznym znaczeniu „Sri Devi Bhagavatham”, jak również o wszystkich epizodach, znajdujących się w omawianych książkach, będziemy zastanawiać się nad różnymi, ważnymi aspektami, które mają istotne znaczenie dla spełnienia naszego życia.

Skorzystajmy z nadchodzących uroczystości święta Dashara. Mam nadzieję i modlę się o to, abyśmy się spotkali w kolejne trzy niedziele. Mimo opóźnień, jakie miało miejsce (na darszanie), zdołaliście zgromadzić się tutaj, dzięki woli Boga. Dziękuję wszystkim i każdemu z osobna za waszą łaskawą obecność. Niech Bhagawan będzie z wami zawsze i dłużej!

OM...OM...OM...

Asato Maa Sad Gamaya

Tamaso Maa Jyotir Gamaya

Mrityorma Amritam Gamaya

Samastha Loka Sukhino Bavantu

Om, Shanti, Shanti, Shanti

Jai Bolo Bhagavan Sri Sathya Sai Baba Ji Ki Jai!