31 sierpnia, 2008

„Co jest ponad?”

(część 1)

(O Upaniszadach)

OM...OM...OM...

Sai Ram

Z czcią u Lotosowych Stóp Bhagawana,

Drodzy Bracia i Siostry,

Jak już powiedziałem wcześniej, dzisiejszego ranka podejmiemy próbę poznania najważniejszych myśli Kenopanishad, jednej z najstarszych Upaniszad. (Upaniszady są esencją Wed, które są najstarszymi hinduskimi świętymi tekstami, usłyszanymi jako Boskie objawienie.) Na poprzednich wykładach omówiliśmy Upaniszadę Ishavasyam. Dzisiejszego ranka chciałbym podjąć temat Kenopanishad z błogosławieństwem naszego Bhagawana.

Będziemy postępować jak poprzednio, korzystając z literatury Sai oraz z cytatów z oryginałów w języku telugu, aby potwierdzić stwierdzenia. Powtórzę ponownie, że cytaty Bhagawana w języku w telugu nie są popisem ani próżnością. Posługując się nimi, pragnę potwierdzić wiarygodność stwierdzeń. Równocześnie będę podawał tłumaczenie w języku angielskim.

Kenopanishad jest pełna pytań

Kenopanishad zajmuje się kilkoma podstawowymi zagadnieniami. Zaczyna od pytania czyli kena. Dlatego nazywa się Kenopanishad, co znaczy, że jest pełna pytań.

W związku z tym chciałbym zwrócić wam uwagę na jej pierwszy punkt. Podróż naszego życia powinna dać nam odpowiedź na pytanie czyli kena. Jeżeli nie znajdziemy odpowiedzi, nasze życie będzie zmarnowane, nie przeżyte i bezsensowne. Upaniszada mówi, że naprawdę żyłeś, jeżeli znalazłeś odpowiedź; innymi słowy, wartość naszego życia polega na tym, aby znaleźć odpowiedź.

Drugą kwestią jest odpowiedź, która jest świadomością lub obecnością, Atmą. Są trzy różne rzeczy, o których mowa w Kenopanishad, dotyczące natury i wyrażania Atmy lub świadomości.

I trzecia kwestia – jak wiedzieć lub uzyskać obecność tej  świadomości Atmy.

Czwarty punkt to zrozumienie i poznanie Stwórcy poprzez tworzenie. Na przykład – mamy zdjęcie, na którym jest człowiek i dzięki temu możemy znaleźć jego właściciela. Mówię jasno? Są to cztery kwestie,  o których mowa w Kenopanishad.

Czy istnieje coś ponad umysłem i ciałem?

Jak powiedziałem wcześniej, zaczyna się od pytania:

Keneshitham Pathathi Preshitham Manah

Czy istnieje coś ponad ciałem, umysłem, intelektem i zmysłami?

Czy istnieje coś ponad? Czy to jest wszystko, czy też istnieje coś więcej? Cóż, jeżeli popatrzę na siebie, mam ręce i nogi; są też różne części ciała. Dobrze! Myślę, że tak, bo umysł jest również. Mogę decydować, co oznacza, że intelekt jest sprawny. Czy to wszystko? Albo czy istnieje coś więcej? I to jest pytanie.

Jak już powiedziałem, nasze życie ma być spędzone na poznaniu tego, co jest ponad ciałem, umysłem, intelektem i zmysłami, na tym, co jest ponad. Tam spoczywa spełnienie życia, niezależnie jak długiego – niech trwa sześćdziesiąt, siedemdziesiąt lub osiemdziesiąt lat, nie ma to znaczenia.

Jedna osoba może zdać egzamin już przy pierwszym podejściu. Inni mogą nie zdać; muszą się pojawić na egzaminach poprawkowych. W Indiach mówimy tak: „Przybądź muzyko wrześniowa”, ponieważ egzaminy poprawkowe odbywają się we wrześniu. (śmiech) Marzec – wrzesień, marzec – wrzesień. Tak więc życie po życiu, marzec jest jednym życiem – wrzesień jest kolejnym. Jeszcze jeden marzec i jeszcze jeden wrzesień, jeszcze jedno życie! (śmiech)

W takim więc wypadku cel życia nie został osiągnięty. Trzeba się urodzić wielokrotnie. Trzeba przechodzić przez przerywane szczęście i smutek bez końca, póki nie znajdziemy odpowiedzi na pytanie: „Czy istnieje coś ponad ciałem, umysłem, zmysłami i intelektem?” Spróbujemy zatem dociec, co znajduje się ponad, ponieważ dowiemy się, że sekret życia polega na znalezieniu odpowiedzi. I to jest cel naszego życia.

Jak spędzamy nasze życie?

W związku z tym chciałbym wam powiedzieć, co Bhagawan mówił o tym, jak spędzamy nasze życie. Niektórzy ludzie, większość z nas, pozostawia odpowiedź w spokoju. Nie znamy również pytania, ponieważ jakie są nasze pytania?

1.Ile pieniędzy mam w banku i jak zwiększyć kwotę?

2.Ile mam mieszkań i kwater? Jak uzyskać więcej, zabierając - jeśli to możliwe - również budynki sąsiadów?

3. Czym jest władza? Jak mogę ją posiąść? Jak uzyskać stanowisko, którego chcę?

Takie w naszym życiu są pytania, na które szukamy odpowiedzi i o co walczymy przez nasze życie, aż do ostatniego oddechu. Ale Kenopanishad nie odnosi się do takich, tego świata, przyziemnych, efemerycznych pytań, takich chwilowych korzyści. Nie, pytaniem jest tutaj to, aby odnaleźć to, co jest ponad ciałem, umysłem i intelektem. Taki jest cel życia tutaj.

Co Baba powiedział o sposobie spędzania życia przez nas?

Balyamu Nanduna Paluvura Tho Gudi

Atapatalayandu Ikyudagunu

W dzieciństwie dziecko jest tak szczęśliwe, kiedy może ono bawić się w towarzystwie innych dzieci.

Dziecko zagubione jest w zabawie.

Dziecko chce się bawić przez całe dzieciństwo,

W trakcie zabawy dziecko zapomina.

Tak spędzamy nasze dzieciństwo.

Yavvanambuna Alarina Alaruvilthuni Polki

Kaminiloludayi Kraluchundu

W młodości, mając dobre i sprawne ciało, ulega zmysłom i podąża za zmysłową przyjemnością.

Przyciągany jest przez płeć przeciwną.

I pragnie przyjemności dla ciała.

W taki oto sposób spędzany jest etap młodości.

Ardha Vayassunath Ikanuna Mungi

Dravya Marginchuta Daviliyundu

W średnim wieku, człowiek jest całkowicie pochłonięty przez ten świat.

Jest całkowicie pogrążony w problemach świata i ten świat.

Nie istnieje nic jak tylko książeczka bankowa!

Jest to jedyny cel w życiu.

Bogactwo jest wszystkim w tym wieku, w wieku średnim.

Mudimivachinayantha Murahari Ni Thalavaka

Nie myśli on o Bogu.

On nie ma czasu, by pomyśleć o Bogu, nawet w starszym wieku.

Adi Edi Ledani Alapinchu

Stale narzeka: „Nie mam tego, nie mam tamtego!”

Zapytajcie dowolną starszą osobę! Ona może powiedzieć nie dosłownie w ten sposób: „Nie mam tamtego”, ale może stwierdzić: „Zazwyczaj piłem kawę o piątej – kiedy jeszcze pracowałem, wiecie”. Ale obecnie pije się kawę o siódmej. On myśli tylko o przeszłości; oznacza to, że w ogóle nie bierze udziału w teraźniejszości.

I narzeka: „Kiedy zajmowałem to stanowisko, mówiłem – Kto tam jest? Przychodziło do mnie dziesięć osób! Ale dzisiaj – nikt! Muszę sam dbać o siebie. Takie mam teraz stanowisko.”

Vividha Dhurvysanambulu Veeda Leka

Przez jakiś czas pielęgnuje pewne zwyczaje,

I nie jest w stanie pozbyć się tych wad, mimo zaawansowanego wieku.

(Nawet Bhagawan mówi o wadach)

Bhakthi Margambu Vethuka Asakthi Leka

Nie jest on zainteresowany kroczeniem na ścieżce oddania.

Jest to raczej zaskakujące, że nawet w zaawansowanym wieku ludzie mówią o rzeczach tego świata i sprawach rodzinnych – mimo że helikopter (zabierający ich na inne plan) gotowy jest do startu! Ale człowiek ten zamierza osiedlić się tutaj. Jest to już wołanie na przebudzenie, ale on jeszcze się nie obudził! Mimo podeszłego wieku, on nie idzie drogą oddania.

Karma Pankilamunabadi Kraluchundu

Przechodzi on przez cykl życia, powtarzające się narodziny i śmierć, co jest rezultatem losu czyli przeznaczenia.

Nie jest on w stanie wydostać się z tego cyklu narodzin i śmierci.

Matti Kalpunu Janmambu Manavundu

Oto, jak człowiek rujnuje siebie.

Ludzka istota rujnuje siebie, marnuje swoje życie.

Ten piękny dar życia, dany jemu zostaje zgubiony!

Tak powiada Bhagawan.

Nie marnuj życia

Jeżeli wszystko to połączymy z Kenopanishad, mimo wszystko jeszcze nie zrozumiemy – wciąż nie otrzymujemy odpowiedzi na to odwieczne pytanie dotyczące świadomości, która jest ponad ciałem, umysłem i intelektem – i co na to powiada Baba?

„Jeżeli nie zrozumiemy tej świadomości w naszym życiu przed śmiercią, będzie ono zmarnowane. Czego ono było warte? Co osiągnęliśmy? - pyta Bhagawan.

Porównać to można do drzewa, które nie daje owoców. Jeżeli drzewo nie rodzi owoców, nadaje się na opał. Takie życie jest jak owoc bez soku. Musisz wyrzucić go do śmieci. Porównać takie życie można do krowy, która nie daje mleka.

Aruduga Dorikenu Narajanmambidi

Życie człowieka jest wielką rzadkością.

Teoria ewolucji powiada, że minerał staje się materią, kiedy uzyskuje formę, a zwierzę na koniec staje się Homo sapiens, czyli człowiekiem na przestrzeni tysięcy lat. Dlatego Viveka Chudamani powiada:

Janthunam Narajanma Durlabam.

Życie ludzkie jest najrzadsze z wszystkich form życia na Ziemi.

Powiedziane jest również w naszym świętym tekście, że istnieje osiemdziesiąt cztery lakh (lakh = 100 000) rodzajów gatunków w całym stworzeniu. Z nich wszystkich człowiek jest najcenniejszy, najbardziej wartościowy.

Aranimisamu Vrudhaparupakura

Nie marnuj nawet ani sekundy,

Nie marnuj ani chwili.

Życie jest bardzo cenne!

Theravunerigi Chani Paramathmuni Gani

Chira Sukhamondara Chintha Jeeva

Poznaj drogę, która prowadzi do wizji czyli manifestacji Boga.

Ujrzyj Jego manifestację, ujrzyj Jego piękną formę.

Znajdź drogę, która zaprowadzi cię do Awatara;

Znajdź drogę, która zaprowadzi cię do Boskiej obecności.

Abyś w ten sposób doświadczył wiecznej błogości.

Neetuga Matalu Koti Palkina

Ludzie będą mówić jak Ja.

Są mównice i świątynie, ludzie na estradzie...

Tak, z pięknie wyuczoną gestykulacją, perfekcją językową,

Z napuszonymi słowami i kombinacją słownictwa,

Będą mówić jak Ja.

Nee Kadupinthayu Nindadura

A mimo to twój głód i apetyt nigdy nie będzie zaspokojony, nigdy ugaszony.

Istnieje w tobie ciągły głód;

Istnieje w tobie ciągły apetyt.

Nie da się go zaspokoić słowami językowej żonglerki.

Nie, nie, nie, nie!

Sootiganathma Jyothini Kannane

Atavidupune Kagunayya

Tylko wtedy, kiedy ujrzysz manifestację Boga, twoje życie będzie triumfem.

Tylko wtedy będziesz mógł nazwać siebie zwycięzcą w tej grze życia.

Jeżeli będziesz miał wizję Boskości w sobie, będziesz zwycięzcą w grze życia.

Jedynym sygnałem spełnienia w życiu jest ta wizja światła, Jaźni w sobie, Atma Jyothi.

Kamithardhambu Lellanu Kalpatharuvu

Valenu Dayacheyudevundu Kaladokandu

Bóg tam jest, spełniający twe życzenia,

Zgodnie z tym, co zostało przeznaczone – o czym decyduje karma i los.

On z pewnością spełni te życzenia, nie proszone i nie proponowane.

Otrzymasz je spełnione.

Durlabhambagu Narajanma Doraku Kathana

Otrzymawszy dar tego życia, które jest najcenniejsze i wysoce piękne.

Athani Jerute Parama Lakshyambu Meeku

Głównym celem w życiu jest osiągnięcie jego Lotosowych Stóp,

Naszym głównym celem i ambicją w życiu powinno być uzyskanie Jego Lotosowych Stóp.

Tak oto powiedział Bhagawan, posługując się przykładami. Opisał sposoby naszego spędzania życia. Moi przyjaciele, dla waszej informacji: owe stwierdzenia z Upaniszad, poparte naukami Baby, utwory i myśli – to jest moja praca.

Nie marnuj ciała

Bhagawan podał również następujący przykład, dotyczący tego, jak marnujemy nasze życie: zastajemy kogoś w kuchni, dobrze! Co on  robi w kuchni? On gotuje – spodziewaliśmy się. Jak on gotuje żywność? Ma on złote naczynie, wysadzane kamieniami – pełno pereł, rubinów i diamentów. Jest to naczynie ze złota, używane do gotowania.

Czy moglibyście znaleźć kogoś gorszego? Nie! (śmiech) Większego głupca niż on? Niemożliwe! Nikt nie może z nim konkurować, jeżeli chodzi o kompletną głupotę! Jak on mógł wykorzystywać złote naczynie, wysadzane kamieniami, do gotowania?! (śmiech)

Podobnie, używamy kosztownego, cennego, wysoce wartościowego naczynia ludzkiego ciała i naszego życia do gotowania: interesujemy się bardzo „gotowaniem rzezy”. Konta bankowe „są gotowane”; dlatego mamy korupcję. Marnujemy więc nasze życie, nie znając jego wartości.

CIAŁA NALEŻY UŻYĆ DO OSIĄGNIĘCIA OSTATECZNEGO CELU

Bhagawan podał inny przykład. Pewien człowiek  kupił dżipa Mercedes Benz za wysoką cenę! Ale samochód nie jeździ, trzymany jest tylko w garażu! Wspomniany człowiek nigdy nie używa samochodu. Po co jest ten pojazd? Sprzedaj go! Chyba, że chodzi o to, aby samochód pokryła rdza i kurz?

Samochodu trzeba używać, a nie trzymać w garażu! Nie. Kupiłeś samochód po to, aby dotrzeć do celu, aby jeździć do pracy, do biura lub fabryki – gdziekolwiek się przyda. Jeśli jednak będziesz trzymać samochód w garażu, będzie to strata pieniędzy.

Podobnie, jeżeli pozwolimy na to, aby nasze ciało wylegiwało się w łóżku przez całe nasze życie, będzie ono jak samochód Mercedes Benz trzymany w garażu – nie zawożący cię do celu. Nie masz korzyści z takiego samochodu. Taki oto drugi przykład podał Baba.

ZROZUM CENNĄ WARTOŚĆ CIAŁA

Swami podaje piękną opowieść na poparcie tego stwierdzenia. Pewnego dnia król przejeżdżał konno przez las, po prostu wyruszył na przejażdżkę, by mieć z niej przyjemność. (Nawet królowie pragną wolnego czasu, by uciec od szalonego tłumu i napiętego programu!) Król ten chciał więc zrobić sobie przerwę. Kiedy miło spędzał czas w lesie, ujrzał bardzo biednego człowieka, niosącego na głowie drewno na opał. Zrobiło mu się jego żal i zawołał go: „Podejdź tu!”

Człowiek podszedł i zapytał: „Och królu, czego chcesz?”

A król odparł: „Niczego nie chcę. Chcę wiedzieć, czego ty pragniesz, ponieważ widzę, że cierpisz, kuśtykając i dźwigając na głowie ciężkie drewno na opał. Droga jest wyboista, w dni deszczowe i upalne też nadwerężasz się, dźwigając ten wielki ciężar. Chciałbym ulżyć ci w cierpieniu.”

Mężczyzna był bardzo szczęśliwy! „Och królu, jesteś naprawdę łaskawy!”

Król rzekł: „Przybądź jutro na mój dwór.”

Tak więc biedny człowiek udał się na dwór. A król powiedział: „Dam ci ogród – ogród pełen drzew sandałowych!” Człowiek był bardzo szczęśliwy.

Po sześciu miesiącach król zapragnął dowiedzieć się, jak szczęśliwy jest człowiek, który otrzymał ogród z sandałowymi drzewami. Udał się więc do tego ogrodu, by zobaczyć, jak wiedzie się owemu człowiekowi.  A co on robił? Ścinał cenne drzewa, piłował je na kawałki, ładował je na swoją głowę i sprzedawał jako drewno opałowe!

Król rzekł: „Ale z ciebie głupiec!”

I dodał: „Każdy mały kawałek tego drewna wart jest więcej niż ogromny ładunek drewna opałowego! Nie wiesz o tym? Ścinasz te cenne gałęzie i sprzedajesz jak zwykłe drewno. Ale z ciebie głupiec!”

Taki więc oto przykład podał nam Baba. Jak cenne drzewo sandałowe zostało pocięte na kawałki na sprzedaż jako zwykłe drewno, tak samo nasze ciało jest jak drewno opałowe. Nie rozumiemy, że jego wartość jest odpowiednikiem cennego drzewa sandałowego. Taki oto przykład podał Bhagawan.

Boskość obecna jest we wszystkich

Zatem, moi przyjaciele, Swami opisuje, jak marnowane jest życie. Kenopanishad mówi, że celem życia jest dociekanie, badaniee i dopytywanie o ducha czyli świadomość w każdym atomie.

Anornaniyan Mahathomahiyan

Od mikrokosmosu po makrokosmos istnieje Boskość.

Zrozum zasadę Boskości, która istnieje w każdym atomie, w każdym molekule, w każdej cząsteczce, w każdym istnieniu...we  wszystkim.

I taki jest cel.

Bhootheshu Bhootheshu Vichithya

Badaj, dociekaj i zrozum Boskość.

Taki jest cel.

Kiedy dowiemy się tego? Kiedy to zrozumiemy? Czy będzie to w życiu po śmierci? Kto wie, co się zdarzy w życiu po śmierci?! Nie!

Vedanta jest dla życia na Ziemi

Moi przyjaciele, Vedanta przeznaczona jest dla życia na Ziemi! W przeciwnym razie, po co żyjemy? Są ludzie, którzy mówią; „Pozwólcie, że będę myśleć o Vedancie czyli filozofii, u kresu życia, kiedy będę na emeryturze.”  Kto wie, czy dożyjesz emerytury? Możesz się „zmęczyć” wcześniej! Kto wie?

Niektórzy ludzie mówią: „Niech nacieszę się życiem, a po śmierci zobaczymy.” Kogo zobaczysz po śmierci? Nie jesteś w stanie zobaczyć siebie, jak pomagasz innym? Jak pomagasz sobie?

Tak więc, moi przyjaciele, Sanathana Dharma (Wieczne Prawo), jak powiada Vedanta, jest na to życie, do wykorzystania w tym życiu. A ponieważ życie jest niepewne, nie należałoby tego odkładać na ostatnią chwilę. I trzeba to zrozumieć.

Tylko On odpowiedzialny jest za wszelkie działania

Jest jedna opowieść w omawianej Upaniszadzie. (Powiem o głównym temacie opowieści, ale nie będę się zagłębiał w szczegóły.) Istnieje potężna kosmiczna moc. Tą potężną mocą jest Himavathi, która jest boginią, mocą, super mocą, mocą kosmiczną, Boską energią. Himavathi, ta kosmiczna czyli Boska moc, odpowiedzialna jest za zwycięstwo aniołów czyli dev, bogów czyli bóstw. One mogą myśleć, iż zwycięstwo jest ich zasługą; ale nie, kosmiczna energia, bogini przyczyniła się do zwycięstwa.

Owe bóstwa puszą się, uważając, iż zwycięstwo jest ich zasługą. I co się stało? Otrzymały one później gorzką lekcję. Dano aniołom do zrozumienia, że zwycięstwo nie jest dziełem ich wielkości, To bogini Himavathi, super moc doprowadziła do wszelkich zwycięstw.

Tę samą opowieść można odnieść do naszego życia. Niektórzy ludzie mówią, iż są bardzo inteligentni. O.K., jaki wysiłek podjąłeś, aby być inteligentnym? Gdzie kupiłeś inteligencję? W którym sklepie? Niech się dowiem, proszę. (śmiech)

Ktoś może powiedzieć: „Jestem bardzo przystojny i mam piękny głos.” Nie przeczę; potwierdzam, że tak jest. Ale dlaczego taki jesteś? Dlaczego jesteś przystojny? Nie ty jesteś przyczyną swego piękna; nie ty jesteś przyczyną tego, iż jesteś przystojny; nie ty jesteś przyczyną swojej inteligencji.

Niektórzy ludzie mówią; „Jestem bardzo wysoki.” I co z tego? Co z tego? Co zrobiłeś, abyś był wysoki? Niczego nie zrobiłeś. Jak możesz powiedzieć: „Gratulacje, jesteś wysoki”. Czyni to z ciebie głupca pierwszej kategorii! (śmiech) Czego mam gratulować? Jak możesz się czuć szczęśliwy z tego powodu? Jesteśmy podwójnymi głupcami! (śmiech) Moi przyjaciele, podsumujmy, że nic nie istnieje na tym świecie, co moglibyśmy uważać za swoją zasługę.

Możesz powiedzieć: „Odnoszę sukcesy w biznesie.” Mogę ci pokazać tysiąc osób, które w stu procentach tracą w biznesie! Jak więc możesz powiedzieć: „Odnoszę sukcesy”, skoro istnieje również i strata?

Istnieje ktoś inny, kto jest odpowiedzialny za jedno i drugie. To On sprawił, że odnosisz sukcesy; to On przyczynił się do tego, że ponosisz  straty. Ty nie jesteś odpowiedzialny. Proszę to zrozumieć. Zatem, moi przyjaciele, branie na siebie zasług jest największym błędem, jaki możemy popełnić.

Jeśli chodzi o Prashanti Nilayam, to niektóre osoby, przybywające tutaj, są bardzo dumne z tego, że stale miewają interview. Współczuję im! Doskonale wiem, że nie jesteś niczym więcej niż ja, ani niczym więcej niż ktokolwiek inny. Nie ma w tobie niczego „ekstra”. Dlaczego udziela ci Swami wielu interview, jest to Jego problem. Nie komentuję tego.

On udzielił ci kilku interview i miałeś je. Nie znaczy to wcale, iż powinieneś się czuć lepszy od nas – z pewnością nie! Jest to Jego łaska, że rozmawiał On z tobą; jest to Jego miłosierdzie, że wezwał cię na interview. Nie ma tu twojej wielkości. My wiemy, jaki jesteś. Gdybym przyszedł do twego domu, sąsiedzi mogliby powiedzieć, jakim straszliwym facetem jesteś! A mimo to, mimo twoich ograniczeń i słabości, udzielił On ci interview. Pokazuje to, jaki jest On litościwy i jak mało wartościowy ty jesteś; jak wielki On jest, a jak nisko ty jesteś; jak łaskawy On jest i jak bezużyteczny ty jesteś.

Zatem owe akty łaski i miłosierdzia ze strony Bhagawana mówią o ogromie Jego poświęcenia i dobroci; mówią one o ogromie Jego Boskości. Nawet w najśmielszych snach nie powinniśmy pomyśleć w ten sposób: „Zasługuję na to! Jestem lepszy niż inni, dlatego miałem interview.” Biedni ludzie! Muszą czekać sto wcieleń na urzeczywistnienie!

Tak więc, moi przyjaciele, wracając do zasadniczego problemu, ludzkie życie jest bardzo cenne, jak wyjaśnił Bhagawan poprzez liczne przykłady i kwestie. Istnieje więcej przykładów, ale wybrałem tylko nieliczne.

NASZA PODRÓŻ POWINNA ZMIERZAĆ OD STWORZENIA DO STWÓRCY

A teraz pytanie jest bardzo wyraźne. Co jest tym, co znajduje się ponad ciałem, umysłem i intelektem. Jeżeli istnieje coś, co to jest? I oto jest pytanie. Do tej pory zastanawialiśmy się, dlaczego powinniśmy znać pytanie  - dotyczy ono istoty życia! Całe życie nabierze wartości, jeżeli poznamy odpowiedź na to pytanie. Tym właśnie zajmowaliśmy się do tej pory. A teraz nadchodzi procedura związana z tym, by poznać, co jest ponad ciałem, umysłem i intelektem. Jak możemy to poznać?

Prosty przykład: widzicie tu kubek. Widząc go, nie możemy powiedzieć, że spadł on z nieba; sam nie spadł z przestrzeni kosmicznej. (Gdyby kubki pojawiały się w ten sposób, byłoby to bardzo ładnie! Każdy z nas zebrałby ich tyle, ile tylko byłoby możliwe!) Ale on nie spadł jak niebiańska marma (sekret). Jest on zrobiony ze stali, metalu; jest fabryka, gdzie ludzie wytwarzają takie rzeczy. I są ludzie, którzy je sprzedają. No i są ludzie, którzy kupują. I na koniec nasz przyjaciel napełnił go wodą i postawił przede mną!

Nie mogę powiedzieć, że ten kubek wody spadł z nieba. Gdyby naprawdę tak było, nikt jutro by tu nie przyszedł! Może jest to miejsce, w którym istnieją diabły, rzucające rzeczy z nieba w każdej chwili! (śmiech) Jeżeli patrzysz na pióro, musi mieć ono producenta; musi istnieć miejsce, gdzie pióro zostało zrobione. Tak więc, moi przyjaciele, kartha oznacza producenta, wytwórcę lub stwórcę.

A teraz, karana to przedmiot. Wszystkie rzeczy i elektroniczne gadżety, które znajdują się tutaj, to karana. Wszystko, co widzicie to karana. Widząc te rzeczy, możecie sobie wyobrazić, że istnieje wytwórca, producent, stwórca.

Ujmę to w jednym zdaniu: mając jako bazę stworzenie, wyobraźcie sobie stwórcę. Nasza podróż powinna prowadzić zatem od stworzenia do Stwórcy. I taki kierunek podała nam wszystkim Kenopanishad. I jest to kierunek!

O.K. Upaniszada wyraźnie stwierdza....(spójrzcie, jak Baba wyjaśnia poprzez piękne przykłady):

Srothrasya Srothram Manaso Manaha

Adwacho Ha Vaachamutha Pranasya Pranah

Ucho jest w stanie słyszeć dzięki Boskości.

Umysł jest w stanie myśleć dzięki Boskości.

Język jest w stanie mówić dzięki Boskości.

Całe życie istnieje dzięki Boskości.

Srothrasya Srothram Manso Manaha

Vacho Havaachamutha Pranasya Pranah, Pranasya Pranah

Jest to Zasada Życia.

Boskość jest życiem!

Mam życie dzięki Boskości.

To Boskość sprawia, że uszy, mózg i intelekt funkcjonują.

Tak powiada Kenopanishad. A co Baba mówi? Przemawiając w Swami Kulwant Hall, Swami podał przykład: „Macie tysiące żarówek tu, w Kulwant Hall. Wszystkie dają światło, oświetlenie. Palą się jasno. Tak! Ale jest tylko jeden prąd. Chociaż może być tysiące żarówek, jest tylko jeden prąd. I to wszystko.”

Mikrofon też otrzymuje ten sam prąd. Wzmacnia mój głos, abyście mogli mnie słyszeć z podium. Z kolei jest wentylator w pobliżu fotela Swamiego, który daje chłodny powiew, korzystając z tego samego prądu. Ten sam prąd powoduje, że wentylator się obraca, mikrofon wzmacnia dźwięk, a żarówka daje światło. Wszystko to jest ten sam prąd.

Podobnie, ucho, umysł i oczy są jak światła i wentylatory w działaniu. Wszystkie zmysły ciała, działają czyli funkcjonują dzięki tej samej „elektryczności.” Prąd ten nazywamy chaitanya czyli świadomość, Boskość, Atman (Jaźń czyli dusza) lub Brahman (Bóg), który jest sprawcą całego stworzenia. To również wyraźnie stwierdza Kenopanishad.

Bóg jest Panem wszystkiego

Bhagawan podaje kilka przykładów dotyczących tego punktu:

Mówisz; „Tak, słyszę.” Myślimy, że to uszy słyszą. Czy jest tak naprawdę? Nie, to nie uszy słyszą! Głusi ludzie mają lepsze uszy – ładniejsze – ale nie słyszą! Dlaczego? Prąd został odcięty.

Myślicie, że to oczy widzą.  Cóż, istnieje Padmakshi, bogini z oczyma kwiatów lotosu, albo Meenakshi, bogini z oczyma w kształcie ryb. Acha! Takie oczy są piękne, ale one nie widzą. Nie! Są niewidomi ludzie z lepszymi oczyma, ale nie widzą z powodu braku dostawy mocy. Czy rozumiecie?

Podobnie, to nie umysł myśli. Szaleniec nie może myśleć! Wszystko jest więc Boską zasadą, która działa, aby umysł myślał, ucho słyszało, a oko widziało. Tak powiada Bhagawan.

Pogako Moolamu Nippula Punjamunda

Rylubandini Nadapinchu Drivarunda

Automatic Lightuku Avadhulunda

Okadu Prakruthini Srushtimpa Nundavalade

Bez Wytwórcy nic nie może być zrobione.

Bez Stwórcy, nie może istnieć stworzenie.

Stwórca jest przyczyną, podczas gdy stworzenie jest efektem.

Jeżeli znajdujesz jakiś przedmiot, musi być jego wytwórca! Kubki – tam jest producent. Ubiory – tam także jest producent.

Bhagawan podaje inny przykład: Ogień jest przyczyną, podczas gdy dym jest skutkiem.

„Proszę pana, jest tu mnóstwo dymu, ale nie ma ognia!”

„Proszę pójść i zbadać sytuację! Nie ma dymu bez ognia!” (śmiech) Zatem teoria przyczyny i skutku w jasny sposób utrwali fakt, że istnieje związek między Stwórcą a stworzeniem.

Jeżeli pociąg jedzie automatycznie, jest motorniczy. Nawet szybko mknące pociągi w Japonii mają motorniczych. Tak, takie pociągi są najszybsze na świecie, ale obsługuje je człowiek. One nie jadą same! (śmiech)

Tak więc, moi przyjaciele, musi istnieć ktoś inny za tym całym światem, który widzicie; za wszystkimi przedmiotami, z których korzystacie i za wszystkimi ludźmi, których spotykacie. Musi być Stwórca; musi być jakiś Producent; musi być jakiś Wytwórca. Zatem Kenopanishad powiada: „W tym stworzeniu wyobraź sobie Stwórcę.” Tak właśnie powiada.

A teraz spójrzmy na piękny wiersz Swamiego:

 Kramamu Thappaka Minta Prathdinambunu Bhanudu

Udayastamayamula Nanda Nela

Dni i noce, pojawiając się regularnie.

Noc nigdy nie powie: „Chcę pozostać!”

Dzień nigdy nie powie; „Jestem potężniejszy, powinienem pozostać!”

Dzień i noc pojawiają się regularnie, w kolejności, w idealnym porządku i precyzyjnie.

Dlaczego? Jak to się dzieje?

Gaganambunaku Kanthikyseyu Tharalu

Pagalu Mathramu Dagu Bhangiyela

Widzisz gwiazdy, świecące nocą,

Ale nie widzisz ich za dnia.

Dlaczego? Jak one chowają się za dnia?

Dlaczego świecą nocą?

Kshanmyna Visranthigonaka Thapavanundu

Jeevakotula Brova Veevanela

Istnieje chłodny wietrzyk, dlatego mamy tlen.

Gdyby nie było wiatru, udusilibyśmy się.

Gdyby nie było wiatru, umarlibyśmy, nie mogąc oddychać.

Gdyby nie było tlenu, nie istniałby problem populacji. Gdyby nie było tlenu, nie byłoby eksplozji populacji! Jeśli zatem chcemy rozwiązać problem populacji, rozwiążmy problem tlenu. (śmiech)

Dlaczego? Dlaczego wieje wiatr? Dlaczego wieje wiatr i sprawia, że jesteś radosny, szczególnie wieczorami? Kiedy idziesz wśród pól, mając pastwiska wokół, kiedy łagodny wietrzyk muska twoje ciało, sprawia ci radość i skaczesz z radości.

Dlaczego? Czy możesz odpowiedzieć? Nie!

Anisambu Kala Kala Thwamula  Navvuchu Nadi

Salilamy Pravahinchu Chandamela

Mamy rzeki płynące i potoki, przecinające dolinę,

A w dolinie wodospady pięknie szumią.

W tym ruchu wody istnieje muzyka: „Kila Kila Navouchu.”

Jeżeli widzisz wodospad....och! Kiedy ptaki śpiewają, jest to śmiech Boga. Wodospad Niagara to śmiech Boga!

Zatem, moi przyjaciele, rzeki to uśmiech i śmiech Boga, jaki powoduje piękny dźwięk, rytm i takt, w którym płynie woda. Dlaczego i jak?

Prakruthilo Nendu Joochina Bramayela

Ulegamy złudzeniu, ulegamy złudzeniu!

Jesteśmy pogrążeni w iluzji czyli Mayi.

Dlaczego? Dlaczego jest ta iluzja? Jak przybyła iluzja? Dlaczego? Jak złapała cię w pułapkę? Dlaczego musiało tak się stać?

Bhuvini Dhana Kula Matha Jaathi Bhedamela

Na tej Ziemi mamy system kast, system klas:

Wyższe i niższe,

Wykształcone i nie wykształcone.

Bogaty i biedny,

Uczciwy i nieuczciwy,

Wysoki i niski,

Wszelka rozmaitość.

Dlaczego? Jak?

Evani Anathi Nidi Yella Nitlu Jarugu Chundo?

Kto jest Zarządcą tego wszystkiego?

Kto jest tego Panem? Kim On jest?

Na czyje polecenie to wszystko się dzieje?

Pan czyli Kontroler, który odpowiedzialny jest za dzień i noc, za to, że gwiazdy świecą tylko w nocy, który pozwala, aby wiatr wiał swobodnie i sprawiał, że skaczesz z radości i tańczysz w uniesieniu, który sprawia, że strumyki szybko płyną i szumią jak piękna kołysanka – krótko mówiąc, kto jest odpowiedzialny za różnorodność gatunków w życiu? Czy kiedykolwiek znałeś tego Mistrza?

Myślę, że niektórzy wielbiciele-seniorzy (a przez seniorów rozumiem wielbicieli, którzy odwiedzają to miejsce od dłuższego czasu) musieli słyszeć, jak Swami śpiewa swoją poezję. Wszystko to są poezje Swamiego, ale niestety nie doceniamy ich. Zamiast tego pragniemy dowiedzieć się, jak Swamiego cud uratował człowieka od śmierci. (Jeśli nawet śmierć ta nie nastąpi dziś, pewne jest, że on umrze jutro!) Gonimy więc tylko za takimi rzeczami!

Nie wnikamy w głąb wiedzy duchowej, nie podejmujemy wysiłku, aby poznać Boskość. Wejść głębiej w siebie. W morzu cenne kamienie leżą w głębinach, a nie na powierzchni. Jeżeli chcesz zbierać muszelki, dostępne są na powierzchni; tylko muszelki są do wzięcia na powierzchni.

Unnaday Devudunnadaya

Kannulaku Kanupinchakunnadaya

Tak, istnieje Bóg!

Ale nie widzisz Go swoim gołym okiem.

Nie widzisz go swoim gołym okiem.

Lokala Cheekatlu Pokarpa Ravichandra Deepalu

Gaganaana Thripputhunnadaya

Unnaday Devudunnadaya

Kannulaku Kanupinchakunnadaya

Aby ujrzeć cały świat, mamy światło.

Dał On więc nam Słońce za dnia.

A Księżyc, który jasno świeci nocą.

Tak!

Lakshaladiga Nunna Nakshathramula Nella Nelaralpaka

Minta Nilpu Chunnadaya

Istnieje mnóstwo gwiazd, i spoczywają one sobie ot tak,

A żadna z nich nie spadnie na Ziemię!

Takie one są.

Czy mogę sobie stać w przestrzeni kosmicznej? Niemożliwe! Gdybym nawet podjął wysiłek, poniosę porażkę i uciekniecie ode mnie! Nie możesz wisieć w przestrzeni. Ale wszystkie gwiazdy to robią! Dlaczego? Jak?

Eedharunichakra Mirusu Lekundaga

Ellavelala Thrippuchunnadaya

Unnaday Devudunnadaya

Kannulaku Kanupinchakunnadaya

Całe Uniwersum obraca się bez osi.

Nie ma osi, a Uniwersum obraca się.

Chociaż nie ma osi, Ziemia wciąż się kręci!

Ona kręci się wokół siebie i wokół domu Słońca.

Istnieje coś, co powinniśmy zrozumieć. Widzicie, że każde koło posiada w środku oś. Dzięki tej osi koło się porusza. Prawda?

Jeetha Bathemuleka Preethi Tho Narulaku Gaali Kosam

Thani Visirenaya

Unnaday Devudunnadaya

Kannulaku Kanupinchakunnadaya

Bóg uczynił wiatr,

Wiatr ten jest naturą, chłodny, naturalny wiatr.

Tak, On ciebie wachluje.

Czy kiedykolwiek to zrozumiałeś?

On dał ci to za darmo.

Potrzebujemy wentylatora, aby mieć powiew. Jednak bez elektryczności, wentylator bez żadnej handlowej marki, powiew na otwartej przestrzeni to wentylator marki Boga!

Adharameleka Alladuchunnati Akasamunu

Aapuchunnadaya

Dokoła jest niebo, ale ono nie spadnie.

Nic nie jest robione,

A mimo to pozostaje, jak jest, bez żadnego filaru.

Dach tego budynku stoi bez podpory. Czy dlatego, że podtrzymują go ściany? A jak utrzymuje się niebo? Nie wiemy.

Pongiporalivachi Bhoomipai Padakunda

Kadali Kallu Virichadaya

Unnaday Devudunnadaya

Kannulaku Kanupinchakunnadaya

Widujecie ogromne oceany,

Oceany mogą spowodować powódź.

Ale wszystkim morzom polecono, aby pozostały w miejscu.

Wszystkie trzymane są pod kontrolą, ale przez kogo?

Kim On jest? Czy wiecie to?

Czy pamiętacie efekt tsunami? Jeśli choć raz ocean wejdzie do miasta, będziemy skończeni! Następnego dnia już nas nie będzie. Nawet gazety nie były w stanie podać liczby ludzi, którzy po prostu zostali zmyci.

Thera Chaatu Thanundi Theranundu Prajalunchi

Thythaka Laadinchi Chunnadaya

Unnaday Devudunnadaya

Kannulaku Kanupinchakunnadaya

Co On robi?

Trzymał nas wszystkich na tej scenie, podczas gdy On jest za nią.

Sprawia On, że płaczę i tańczę, sprawia On, że jestem w uniesieniu na scenie;

Sprawia On, że śmieję się komicznie.

Sprawia On, że wszystko kocham na scenie.

Ale On będzie za kurtyną.

Jest On Boskim Reżyserem, Boskim Mistrzem za wszystkim.

Zatem moi przyjaciele Kenopanishad powiada: „Na podstawie tego stworzenia zrozumcie Stwórcę przy pomocy teorii przyczyny i skutku.”

Dzisiejszego ranka zajęliśmy się dwiema kwestiami z Kenoupanishad. Pierwsza kwestia to: jaka jest wartość życia? Jakie jest istotne pytanie w tym życiu, na które poszukujemy odpowiedzi? Jest to odwieczne pytanie.

Druga kwestia to poznanie Stwórcy, będącego za stworzeniem. Pozostały jeszcze dwa problemy do omówienia. Mam nadzieję, że zajmiemy się nimi w przyszłym tygodniu, tego samego dnia...o tej samej porze.

Dziękuję za to, że byliście tu dzisiaj. Sai Ram! Sai Ram!

 OM…OM…OM

Asathoma Sadgamaya

Thamasoma Jyothir gamaya

Mrithyorma Amritham gamaya

OM…

 Samastha Loka Sukhino Bhavanthu

Samastha Loka Sukhino Bhavanthu

Samastha Loka Sukhino Bhavanthu

OM…

Shanthi Shanthi Shanthi Hi

Jai Bolo Bhagavan Sri Satya Sai Baba Ji ki…Jai!

Jai Bolo Bhagavan Sri Satya Sai Baba Ji ki…Jai!

Jai Bolo Bhagavan Sri Satya Sai Baba Ji ki…Jai!

Moi przyjaciele, ponieważ traktuję was jak członków swojej rodziny, proszę was łaskawie, abyście swobodnie zgłaszali swoje własne komentarze. Po raz pierwszy tej niedzieli mówiłem o Upaniszadach, traktując jako podstawę przesłanie Sai, posługując się cytatami w języku telugu.

Nie wiem, w jakim zakresie to, co przekazuję, dociera do was. Nie wiem, jak bardzo was doceniam i rozumiem. Dlatego szczerze zachęcam i ponaglam was, abyście przedstawili swoje komentarze i uwagi krytyczne. Przyjmę jedno i drugie - tak! Chętnie przyjmę wasze pytania.

Dziękuję, że byliście tu, Sai Ram!